مفخر ( mafxar ) و مفخرة ( mafxarat ) و ( mafxorat ) ا . ع . آنچه بدان بنازند و فخر كنند . ج : مفاخر . مفخم ( mofaxxam ) ص . ع . بزرك داشته شده و تعظيم كرده شده . و پهن و آشكار تلفظ شده . مفخم ( mofaxxam ) ص . پ . مأخوذ از تازى - داراى جلال و سرافرازى و بزرك و بزرگوار و كلان . مفخوذ ( mafxuz ) ص . ع . كسى كه بر ران وى آزارى رسيده باشد . مفدر ( mofder ) ص . ع . طعام مفدر : طعامى كه شهوت جماع ببرد . مفدرة ( mafdarat ) ص . ع . طعام مفدرة : طعامى كه شهوت جماع ببرد و قوت باه زايل كند . و مكان مفدرة : جاى پر از بز كوهى . مفدرة ( mafdarat ) و ( mafdorat ) ع . ج . فدر . مفدغ ( mefdaq ) ا . ع . ابزار براى شكستن . مفدغم ( mofadqam ) ص . ع . مرد پر گوشت روى . مفدم ( mofdam ) ص . ع . ثوب مفدم : جامهء سرخ پر رنك . و صبغ مفدم : رنك پر رنك . و نيز ثوب مفدم : جامهء سرخى كه پر رنك نباشد . مفدم ( mofdam ) و ( mofaddam ) ص . ع . ابريق مفدم : آب‌دستان سرپوش نهاده . و كذلك ابريق مفدم . مفدمات ( mofaddam t ) ع . ج . مفدمة . مفدمات ( mofaddam t ) ا . ع . آب‌دستانها و خمهاى در بسته . مفدمة ( mofaddamat ) ص . ع . ثور مفدمة : گاو با تپفوزبند . ج : مفدمات . مفدوح ( mafduh ) ص . ع . گرانبار از وام و دين . مفذ ( mofezz ) ص . ع . شاة مفذ : گوسپند يك بچه‌زاده در يك شكم . و لا يقال ناقة مفذ زيرا شتر در يك شكم بيش از يك بچه نمىآورد . مفذاذ ( mefz z ) ص . ع . گوسپندى كه يك بچه‌زادن در يك شكم عادت وى باشد . مفر ( mafar ) و ( mafarr ) ا . پ . مأخوذ از تازى - گريزگاه و جاى گريز و راه گريز . مفر ( mafar ) و ( maferr ) م . ع . فرفرا و فرارا و مفرا و مفرا . ر . فرار . مفر ( maferr ) ا . ع . جاى گريز و گريزگاه . مفر ( mefarr ) ص . ع . فرس مفر : اسبى كه خوب گريزد و نيكو فرار كند و اسبى كه صلاحيت فرار داشته باشد . مفراة ( mofarr t ) ص . ع . جبة مفراة : جبه‌اى كه در زير وى پوستين دوزند . مفرات ( moferr t ) ص . ع . الايام المفرات : روزهايى كه اخبار را آشكار مىكند . مفراح ( mefr h ) ص . ع . نيك شادمان . مفراد ( mefr d ) ص . ع . ناقة مفراد : ماده شتر تنها در چراگاه . مفراش ( mofr c ) ا . ع . بلغت مراكش : مفرش و جوال مانندى كه در آن بستر و رختخواب مىگذارند . مفراص ( mefr s ) ا . ع . گازى كه بدان آهن و سيم و زر را برند . مفرج ( mofraj ) ا - ص . ع . گذاشته و يك‌سو شده . و كشته‌اى كه در دشت دور از آبادى يافت شود . و آنكه اسلام آورده و با كسى موالات نكرده . مفرج ( mofrej ) ا . ع . ماكيان با چوزه . و تيرانداز ماهرى كه مهارت وى در تيراندازى تغيير كرده باشد . و بنو مفرج : نام قبيله‌اى از تازيان . مفرج ( mofarraj ) ا . ع . شانه و مشط . و كسى كه آرنج وى از بغلش دور باشد . مفرج ( mofarraj ) ص . ع . پهن . و دور . و جدا . و گشاد . مفرج ( mofarrej ) ص . ع . كسى كه دور مىكند اندوه را . مفرجن ( mofarjan ) ص . ع . اسب قشو كرده شده . مفرح ( mofrah ) ا . ع . نيازمند محتاج و مغلوب . و كسى كه نسب وى شناخته نگردد و موالات نكرده باشد . و كشته‌اى كه در ميان دوده و يا در دشت دوردست يافت گردد . مفرح ( mofreh ) ص . ع . شادمانى آورنده . يق : ما يسرنى بهذا الامر مفرح . مفرح ( mofarreh ) ص . ع . شادمانى آورنده . و داروى مقوى قلب . مفرح ( mofarreh ) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيزى كه شادمانى آورد و فرح بخشد و خوشحالى دهد . و مفرح قلب : خشنودكنندهء دل . مفرحات ( mofarreh t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهايى كه خشنودى آورد و اندوه زدايد . مفرخ ( mafrax ) ا . ع . جاى بيرون آوردن چوزه . ج : مفارخ . مفرخ ( mofrex ) و ( mofarrex ) ص . ع . مرغ با چوزه .